Τον φετινό χειμώνα μια Εισβολή ταράζει ευχάριστα τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης. Ο Δημήτρης Κρίκος, ο Δημήτρης Φραγκούλης, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης και η Ιωάννα Τζίκα δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό σε μια παράσταση που διασκεδάζει και παράλληλα προβληματίζει τους θεατές σε σχέση με σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά θέματα όπως η ξενοφοβία, με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Αλέξανδρου Κωχ. Ο Δημήτρης Φραγκούλης και ο Δημήτρης Κρίκος μας μιλούν για το εγχείρημα αυτό.

•Καλησπέρα Δημήτρη και Δημήτρη! Σας καλωσορίζουμε και σας ευχαριστούμε πολύ που αποδεχτήκατε την πρόσκλησή μας. Εισβολή! λοιπόν, πείτε μας λίγα λόγια για το έργο του JonasHassenKhemiri, που φέτος έχουμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε στο Θέατρο Τ!
Δημήτρης Κρίκος: Η Εισβολή! είναι ένα σύγχρονο έργο που γράφτηκε το 2006 από τον JonasHassenKhemiri, ο οποίος, αν και είναι Σουηδός,είναι μισός από την Τυνησία (λόγω πατέρα), οπότε, όπως καταλαβαίνετε, τα χαρακτηριστικά του δεν παραπέμπουν σε Σκανδιναβό. Αυτό, μέσα από προσωπικά του βιώματα, αλλά και από στοιχεία και δεδομένα που έχει πλέον η κοινωνία μας, του έδωσαν έρεισμα να γράψει αυτό το έργο που μέσα από κωμικές καταστάσεις που τις συναντάμε ακόμη και καθημερινά, αλλά και μέσα από πιο δραματικές, μας δίνει να καταλάβουμε με ποια οπτική αντιμετωπίζεται γενικώς το «διαφορετικό» στην κοινωνία μας, είτε αυτό έχει να κάνει με στερεότυπα που έχουμε, είτε με ρατσισμό προς κάποιους άλλους πολιτισμούς. Επίσης, αγγίζει ένα θέμα που απασχολεί πολύ την κοινωνία μας τελευταία και είναι η μετανάστευση. Βέβαια, πάνω σε όλα αυτά που ανέφερα δεν υπάρχει κάτι διδακτικό ή, ακόμα καλύτερα, δε θέλει κανένας σε αυτή την παράσταση να δείξει τι είναι σωστό και τι λάθος. Ο στόχος και ο σκοπός είναι ο προβληματισμός του θεατή μετά το τέλος της παράστασης και το συμπέρασμα που θα βγάλει ο ίδιος από όλες αυτές τις σπίθες σκέψης που προσπαθούμε να του βάλουμε καθ’όλη τη διάρκεια της.Η Εισβολή! λοιπόν είναι οι ιστορίες από κάποιους χαρακτήρες που τους στιγμάτισαν για κάποιον λόγο σε ένα έργο με πολύ γρήγορο ρυθμό με 7 σκηνές και 19 διαφορετικούς ρόλους.

Δημήτρης Φραγκούλης: Πρόκειται για ένα έργο που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και με το οποίο έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο ο συγγραφέας JONAS HASSEN KHEMIRI. Γράφτηκε το 2006 στον απόηχο των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου και καταπιάνεται με θέματα όπως ο ρατσισμός, τα στερεότυπα, το μεταναστευτικό, η τρομοκρατία, καθώς και με την ανεπάρκεια των λέξεων στην επικοινωνία μας.

 

 

•Ποιος είναι ο λόγος που αποφασίσατε να παίξετε στη συγκεκριμένη παράσταση;
Δημήτρης Κρίκος: Οι κυριότεροι λόγοι που με οδήγησαν να συμμετέχω στην Εισβολή! είναι 3. Ο πρώτος είναι το κείμενο του συγγραφέα. Από την πρώτη ανάγνωση κατάλαβα ότι είναι ένα έργο με επίκαιρη θεματολογία, σύγχρονο και όχι «αποστειρωμένο» λόγο που σε βάζει σε διαδικασία να δεις κάποια πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία που ίσως να μην είχες σκεφτεί πιο πριν και βέβαια πράγματα που με εκφράζουν σαν άνθρωπο. Ο δεύτερος λόγος είναι η πρόκληση να παίξω τέσσερις, τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους, ρόλους σε τόσο σύντομα χρονικά διαστήματα μέσα σε ένα έργο που έχει διάρκεια λίγο παραπάνω από 1,5 ώρα. Και ο τρίτος, και ίσως ο σημαντικότερος, είναι ότι συνεργάζομαι με πολύ καλούς μου φίλους από τη δραματική σχολή που τους αγαπώ και τους εκτιμώ τόσο σαν ανθρώπους, όσο και σαν καλλιτέχνες.
Δημήτρης Φραγκούλης: Ο βασικός λόγος έχει να κάνει με την εξαιρετική γραφή του KHEMIRI, καθώς και με το γεγονός ότι το έργο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Παράλληλα, ήταν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για εμένα, να επανασυνδεθώ με 2 φίλους (Αλέξανδρος Κωχ- Ιωάννα Τζίκα), οι οποίοι χαίρουν της εκτίμησης μου από τη δραματική σχολή ακόμα.
 •Η παράσταση μας κάνει να προβληματιστούμε γελώντας και προκαλεί έντονα συναισθήματα για τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, είναι εύκολο για έναν ηθοποιό να περάσει όλα αυτά τα μηνύματα στο κοινό μέσα σε 100 λεπτά ;
Δημήτρης Κρίκος: Είναι δύσκολο, γενικώς στη ζωή μας. Βλέπουμε στην καθημερινότητα να γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων, να ξοδεύονται ώρες ανάλυσης προβλημάτων της κοινωνίας, να κινητοποιούνται φορείς και τελικά να μη δίνεται λύση. Οπότε καταλαβαίνετε ότι σε αυτό τον «πόλεμο» εμείς οι ηθοποιοί κρατάμε «σφεντόνα», δηλαδή προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με τα μέσα που μας αναλογούν.

 

 

 

 

 

 

Δημήτρης Φραγκούλης: Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε δύσκολο, καθώς δουλειά του ηθοποιού δεν είναι να περάσει μηνύματα. Εγώ σαν ηθοποιός καλούμαι να ζήσω την αλήθεια της σκηνής και να την αφήσω απλά να «φωτίσει» τον χώρο. Αποφεύγω να περάσω μηνύματα, καθώς μια τέτοιου είδους τακτική μπορεί να δώσει μια μορφή διδακτισμού στο παίξιμό μου, πράγμα το οποίο δεν θέλω. Το τι μηνύματα θα περάσει το έργο αφορά κυρίως τον συγγραφέα,τον σκηνοθέτη και φυσικά το κοινό.
•Πώς είναι η αίσθηση του να πρέπει να αφήσετε κάθε συναίσθημά σας, κάθε σκέψη σας στα καμαρίνια για να βγείτε στη σκηνή;
Δημήτρης Κρίκος: Είναι περίεργο και δύσκολο και αποτέλεσε μεγάλο κομμάτι της εκπαίδευσής μας να κάνουμε «παύση» στη διάθεση και τα συναισθήματά μας για μην επηρεαζόμαστε από αυτά στη σκηνή.Θέλει μεγάλη συγκέντρωση, ηρεμία και ψυχραιμία.
Δημήτρης Φραγκούλης: Πλέον για εμένα δεν είναι τόσο πολύ αίσθηση αλλά μάλλον μια αντανακλαστική διαδικασία που συμβαίνει μέσω μίας μακροχρόνιας πειθαρχίας που έχω επιβάλει στον εαυτό μου. Στα πρώτα μου βήματα ήταν λίγο δύσκολο να το καταφέρω, πλέον γίνεται αυθόρμητα.

 •Η συχνή εναλλαγή διαφορετικών ρόλων σε μια παράσταση πόσο μεγάλη πρόκληση είναι για έναν ηθοποιό;
Δημήτρης Κρίκος: Ήταν ένας από τους λόγους που ήθελα να συμμετέχω σε αυτή την παράσταση και πολύ καλά κάνετε και χρησιμοποιείτε αυτή τη λέξη, γιατί είναι όντως μια πρόκληση που απαιτεί σκληρή δουλειά και αρκετό χρόνο. Στην ουσία, ό,τι κάνεις για έναν ρόλο, το κάνεις επί 4. Όταν, όμως, φτάσεις στο τέλος, δηλαδή στη στιγμή των πρώτων παραστάσεων, καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι ευλογία, είναι η χαρά του ηθοποιού.
Δημήτρης Φραγκούλης: Στην ουσία είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με το να παίζεις έναν ρόλο. Ο βαθμός δυσκολίας όσον αφορά στην αλήθεια του πράγματος είναι ακριβώς ο ίδιος. Η διαφορά έχει να κάνει με πιο τεχνικά ζητήματα όπως αλλαγή φωνών, στάσεων του σώματος, περπατήματος κ.τ.λ.

•Κατά την διάρκεια της παράστασης σας βλέπουμε να υποδύεστε διαφορετικούς χαρακτήρες. Μπορείτε να ξεχωρίσετε κάποιον και αν ναι για ποιο λόγο;

Δημήτρης Κρίκος: Ο χαρακτήρας που ξεχωρίζω είναι ο μικρός αδελφός του συγγραφέα στην τελευταία σκηνή. Έχει δουλευτεί με έμενα και τον σκηνοθέτη, χωριστά από το υπόλοιπο έργο ως ξεχωριστή ενότητα, πέρασε από πολλά στάδια και με γέμισε με ακόμα περισσότερα συναισθήματα.
Δημήτρης Φραγκούλης: Θα ξεχώριζα τον μετανάστη που μαζεύει μήλα, καθώς με συντάραξε το αδιέξοδό του και η δίψα του για ζωή. Τον ξεχωρίζω γιατί τον αγαπώ πιο πολύ από όλους τους υπόλοιπους.

•Οι κριτικές που έχουν γραφτεί για την παράσταση σας είναι εξαιρετικές, περιμένατε ότι θα υπάρξει τόσο μεγάλη απήχηση;
Δημήτρης Κρίκος: Ήταν σίγουρα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη! Κάθε κριτική είναι αποδεκτή, είτε θετική είτε αρνητική. Το επιθυμητό είναι να μπορείς να τη φιλτράρεις και να κρατάς αυτά που θα σε βοηθήσουν να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Όσο για την απήχηση, είναι ένα έργο που όλοι οι συντελεστές το πιστεύουμε απόλυτα και το υπερασπιζόμαστε σε κάθε παράσταση, ευχόμαστε και ελπίζουμε να συνεχίσει έτσι όπως αυτές τις πρώτες εβδομάδες.
Δημήτρης Φραγκούλης: Μπορεί να σας φανεί ανειλικρινές, αλλά είμαι από τους καλλιτέχνες που δεν περιμένω τίποτα από τις κριτικές. Δεν προσδοκώ τίποτα γενικώς. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να κάνω τη δουλειά μου όσο πιο τίμια και αριστοτεχνικά γίνεται.


•Aμπουλκάζεμ! Η λέξη κλειδί της παράστασης, τη χρησιμοποιείτε και στην καθημερινότητα σας πλέον;

Δημήτρης Κρίκος: Χαχαχα…Μετά από τόσο καιρό προβών και «Αμπουλκάζεμ» καταστάσεων, τη χρησιμοποιούμε μεταξύ μας και εκτός δουλειάς, σε πολλές διαφορετικές εκδοχές!
Δημήτρης Φραγκούλης: Χαχαχα ναι, και μάλιστα με μία κλιμακωτή ευχαρίστηση κάθε φορά!

•Υπάρχει κάποιο σχόλιο που ακούσατε για την παράσταση από το κοινό που σας έχει μείνει;
Δημήτρης Κρίκος: Αυτό που μου έχει μείνει είναι η γενική ιδέα από τα σχόλια των ανθρώπων που είδαν την παράσταση, δηλαδή το ότι πάνω στη σκηνή είναι 4 ισάξιοι ηθοποιοί που ο καθένας έχει ασχοληθεί πολύ με τους χαρακτήρες του και τις εναλλαγές τους, αλλά παρόλα αυτά φαίνεται ότι είμαστε ομάδα και ο ένας στηρίζει, συμπληρώνει και βοηθά τον άλλο. Πολύ σημαντικό να κάνεις μια ομαδική δουλειά, να νιώθεις υπέροχα σε αυτή και να ανταμείβεσαι με όμορφα λόγια που αφορούν όλο το σύνολο της ομάδας!
Δημήτρης Φραγκούλης:«Μας δώσατε ζωή»

•Τέλος πείτε μου γιατί θα προτείνατε σε κάποιον να έρθει στην Εισβολή;
Δημήτρης Κρίκος: Αυτό που θα του έλεγα έχει να κάνει με την προσδοκία που έχουμε εμείς όταν κάποιος θεατής φεύγει μετά το τέλος της παράστασης. Είτε του έχει αρέσει η παράσταση, είτε όχι, ο κύριος στόχος είναι να προβληματιστεί, να συνθέσει μετά μονός τις πληροφορίες που πήρε σε όλη την διάρκεια της παράστασης, να δει τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία, να μπει στη θέση κάποιου άλλου και γενικώς να δει με άλλο μάτι το «διαφορετικό», γιατί στη ζωή περισσότερα μας ενώνουν πάρα μας χωρίζουν και όταν πραγματικά κάποιος το συνειδητοποιεί αυτό νιώθει πολύ όμορφα.
Δημήτρης Φραγκούλης: Για να πάρει ζωή.

ΕΙΣΒΟΛΗ! ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ Τ
Θέατρο Τ
Αλεξάνδρου Φλέμινγκ 16, 54642 Θεσσαλονίκη

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30
Τηλέφωνα κρατήσεων: 2310 854 333 & 6976 995 630

Άφησε ένα σχόλιο
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
mm
Όχι δεν γράφω από μικρή και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα, εγώ Νομικά σπούδασα απλά μου αρέσει να πειραματίζομαι με ότι μου καρφωθεί στο κεφάλι. Κάπως έτσι λοιπόν γεννήθηκε το cracked.gr! Είχα όμως και τους καλύτερους συνεργούς σε αυτό το έγκλημα! Θέλω να ξέρετε ότι αγαπώ πολύ τους φίλους μου, το φαγητό και τους...μονόκερους! Α! Επίσης κάποιες φήμες λένε ότι είμαι αντικοινωνική, εγώ λέω απλά πως μιλάω πολύ, νευριάζω εύκολα, βαριέμαι ευκολότερα!