Όχι δεν μιλάω για την παιδική μας ηλικία, τότε που ήμασταν πιτσιρίκια και κλαίγαμε χωρίς να ξέρουμε τον λόγο και απλώς καταλαβαίναμε ότι στην τάδε σκηνή πρέπει να κλάψουμε, γιατί για αυτόν τον σκοπό δημιουργήθηκε μικρό μου παιδί, κλάψε τώρα! Μιλάμε για το τώρα, που είμαστε ολόκληρα γαϊδούρια και παρ’ όλα αυτά δεν μας εμποδίζει τίποτα και κανείς από το να ρίξουμε ένα δάκρυ κάθε φορά που βλέπουμε μια συγκινητική σκηνή στην αγαπημένη μας παιδική ταινία. Εκτός από την μάνα μας βέβαια, που κάθε φορά που θα μας δει θα απορήσει πού έχει κάνει λάθος με εμάς.

Παρακάτω θα δούμε τέτοιου είδους σκηνές, από πέντε αγαπημένες παιδικές ταινίες.

5. Toy Story 2(1999) 

Αν ξεκινήσω με αυτή την τριλογία, όλο το αφιέρωμα θα αναφέρετε σε σκηνές από αυτήν την ταινία, για αυτό διάλεξα με μεγάλη δυσκολία. Στο Toy Story 2 λοιπόν, ο Woody θέλει να αποδράσει από το διαμέρισμα του Al -ο οποίος τον έχει κλέψει για να τον πουλήσει στην Ιαπωνία και να βγάλει πολλά λεφτά- και να επιστρέψει στο σπίτι του Andy, τον ιδιοκτήτη του. Τότε η Jessie, που είναι η «γυναικεία εκδοχή» του Woody, του αφηγείται την δικιά της ιστορία με την ιδιοκτήτριά της. Και αρχίζεις εσύ να σιγοτραγουδάς το τραγούδι και να νιώθεις άσχημα για την καημένη την Jessie. Γιατί; Δεν υπάρχει λόγος παιδιά. Γιατί έτσι.

 

4. The Princess and the Frog(2009) 

Σε αυτήν την ταινία, την πιο συγκινητική σκηνή την κερδίζει με την αξία του ένας «δεύτερος» ρόλος, ίσως και «τρίτος», ο Ray. Ο Ray λοιπόν, είναι μια πυγολαμπίδα που σε όλη την ταινία μιλάει για τον έρωτα του, την Evangeline, που είναι το πιο φωτεινό αστέρι στον ουρανό. Δεν τον παίρνουν όλοι και πολύ στα σοβαρά είναι η αλήθεια, αλλά όταν ο κακός της υπόθεσης τον σκοτώνει και φίλοι και συγγενείς του κάνουν την «κηδεία» του, ο Ray γίνεται και αυτός ένα φωτεινό αστέρι, δίπλα στο αστέρι που θεωρεί πως είναι η αγαπημένη του. Τότε όλοι καταλαβαίνουν -κάλλιο αργά παρά ποτέ δεν λένε;-, πως ο Ray έλεγε αλήθεια και πως η Evangeline ήταν μια όμορφη πυγολαμπίδα, που όταν έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο έγινε το πιο λαμπρό αστέρι στον ουρανό. Κλαψ!

 

3. Inside Out(2015) 

Η Χαρά και η Θλίψη προσπαθούν να επιστρέψουν στο Κέντρο Ελέγχου του μυαλού της Riley όπου έχουν απομείνει ο Θυμός, ο Φόβος και η Αηδία και τα έχουν κάνει λίγο μαντάρα. Η Χαρά παγιδεύεται στη Χωματερή των Αναμνήσεων και με τη βοήθεια του Bing Bong – του φανταστικού παιδικού φίλου της μικρής, τότε, Riley, καταφέρνει και δραπετεύει από εκεί. Μια σκηνή που θέλοντας και μη σε κάνει να κλαις με αναφιλητά, γιατί ενώ το αρχικό σχέδιο είναι να φύγουν από τη Χωματερή των Αναμνήσεων και οι δύο, στη συνέχεια συναντούν δυσκολίες και η μόνη λύση είναι να σωθεί μόνο ο ένας. Και εκεί λοιπόν που θυσιάζεται ο Bing Bong εν αγνοία της Χαράς τρέχουν τα δάκρυα βροχή, προσπαθώντας βέβαια να μην γίνω αντιληπτή από κανέναν και με πάρουν με τις πέτρες.

Fun Fact: Ο Richard Kind -η φωνή του Bing Bong– κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όταν ο ήρωας χάνεται και γίνεται ανάμνηση- κλαίει στα αλήθεια. Πώς γίνεται λοιπόν να μην κλάψω εγώ;

https://www.youtube.com/watch?v=oAr7opHrxCA

 

2. The Beauty And The Beast(1991)

Ίσως, λέω ίσως, αυτή η ταινία να αναφέρεται μόνο στον γυναικείο πληθυσμό -γιατί τέτοια γλυκανάλατα μόνο σε εμάς αρέσουν κορίτσια-, μπορεί βέβαια για αυτό να με συγκινεί εξίσου το ίδιο κάθε φορά που την βλέπω. Κάπου στο τέλος, λοιπόν, εκεί που παλεύουν ο Gaston με το Τέρας στο κάστρο του δεύτερου, ο Gaston τον παρακαλάει να τον αφήσει να ζήσει -ύπουλε άνθρωπε- και το Τέρας επειδή είναι ψυχούλα τον αφήνει. Και εκεί που πάει να σμίξει με την Belle, ο κακός ο άνθρωπος, το τέρας το ίδιο, μαχαιρώνει πισώπλατα τον πρωταγωνιστή μας. Επειδή όμως karma is a bitch, ο Gaston χάνει την ισορροπία του, πέφτει από τα κεραμίδια και επιτέλους πεθαίνει. Στη συνέχεια, βοηθάει η Belle το τέρας να ξαπλώσει κάτω στο πάτωμα και κλαίει από πάνω του παρακαλώντας τον να μην την αφήσει γιατί τον αγαπάει. Και κάπου εκεί μεταξύ των λυγμών που βγάζει η Belle και της μεταμόρφωσης του τέρατος στον πρίγκιπα Adam, κάθε φορά εγώ το ζω λες και το βλέπω πρώτη φορά. Συμπάσχω την Belle και παρακαλάω να ζήσει το τέρας και όταν τελικά ζει -που είναι και το αναμενόμενο- νιώθω ανακούφιση. Ναι εντάξει έχω πρόβλημα το ξέρω, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

1. Monsters Inc(2001)

 Η τελευταία ταινία, η οποία βρίσκεται και στην κορυφή της λίστας είναι η «Μπαμπούλας Α.Ε». Έχοντας λοιπόν νικήσει τους κακούς οι ήρωες της ταινίας, ο Salivan ή αλλιώς «Γατούλης», ο Mike Wazowski και η μικρή Boo, έρχεται η ώρα του αποχαιρετισμού. Η μικρή πρέπει να γυρίσει στο σπίτι της και ο «Γατούλης» αναλαμβάνει να την πάει στο δωμάτιό της. Και αφού λοιπόν παίζουν λίγο και την βάζει να ξαπλώσει, της λέει πως κανένα τέρας δεν θα ξαναβγεί από την ντουλάπα της να την τρομάξει. Αγκαλιάζονται, σε έναν αποχαιρετισμό που ακόμα και ο πιο σκληρός θα λυγίσει, παραδεχτείτε το. Έπειτα, διαλύουν την πόρτα για να μην μπορεί να έχει πρόσβαση η μικρή στον κόσμο τους, αλλά ο καλός Sali κρατάει ένα μικρό κομμάτι ως ενθύμιο. Το φινάλε είναι σπαραχτικό. Ο Mike με τα χίλια ζόρια ενώνει τα κομμάτια από την πόρτα της μικρής γιατί ο «Γατούλης» ήταν στεναχωρημένος και έλειπε μόνο το κομμάτι που είχε κρατήσει αυτός. Το βάζει στη θέση του και η πόρτα είναι ξανά προσβάσιμη. Και εκεί που την ανοίγει και μπαίνει στο δωμάτιο της Boo, ακούς την μικρή να λέει «Γατούλη», και σε κάνει χίλια κομμάτια.