Ο χωρισμός σαν κατάσταση είναι από μόνη τη δύσκολη και διόλου ευχάριστη μα και επίπονη τις πιο πολλές φορές. Δεν υπάρχει ωστόσο μοντέλο χωρισμού ή κανόνες και η κάθε περίπτωση είναι μεμονομένη. Υπάρχουν άνθρωποι που χωρίζουν απλά, εύκολα και με υποτυπώδη έστω πολιτισμό και το κάνουν όσο πιο ανώδυνο μπορεί να γίνει. Υπάρχουν κι άλλοι ωστόσο που έχουν επεισοδιακό χωρισμό με άσχημες καταστάσεις να τον ακολουθούν. Δεν τηρούνται προσχήματα, εκτοξεύεται θυμός και κάθε είδους απωθημένο με κύριο σκοπό να πονέσεις τον άλλον όσο πιο πολύ. Ένας τέτοιος χωρισμός δεν αντιμετωπίζεται εύκολα ούτε ξεπερνιέται βεβαίως απλά όπως αντιλαμβάνεται κανείς διότι ακόμη κι όταν περάσει καιρός δυστυχώς θα έχουν μείνει κάποια πράγματα. Τι μπορούμε άραγε να κάνουμε αν μας τύχει ένας τέτοιος χωρισμός;
Καταρχήν να αποδεχτούμε το γεγονός ότι συμβαίνει με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ότι δηλαδή θα πονάμε και είναι φυσικό κι αυτό θα εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους ψυχικά ή ακόμη και σωματικά. Θα πρέπει να βρούμε δύναμη και κουράγιο όσο δύσκολο κι αν είναι να σταθούμε όσο ήρεμοι γίνεται. Σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν αγαπημένα μας πρόσωπα που έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο. Χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή που βέβαια σα θεωρία είναι εύκολο αλλά όχι στην πράξη.


Το ερώτημα το εύλογο εδώ είναι το γιατί συμβαίνει αυτό.Ακόμη κι όταν τελειώνει κάτι, πρόκειται υποτίθεται για ανθρώπους που κάποτε αγαπήθηκαν και τος ενώνουν πολλά.Πως λοιπόν ξαφνικά είναι δυο θανάσιμοι εχθροί και θέλει ο ένας να κατασπαράξει τον άλλον?Τι διαφορές πια υπάρχουν εφόσον τελείωσε η σχέση και ποιο το νόημα να προσβάλλεις,να απειλείς,να πικραίνεις και να πολεμάς τον άλλον;
Η απάντηση είναι μάλλον ο εγωισμός και συσωρευμένα παράπονα ή απωθημένα από πράγματα που δεν εκδηλώθηκαν ή δεν συζητήθηκαν για να διορθωθούν.Θυμός επειδή κάποιος νιώθει αδικία ή προδοσία,κούραση από τα όσα ενδεχομένως κατάπινε.Επίσης προφανώς υπάρχουν ακόμη συναισθήματα κάτω από όλα αυτά τα αρνητικά και όσο πιο έντονη ήταν η σχέση τόσο πιο έντονα είναι και τα άσχημα την ώρα του χωρισμού,εκτός αν πρόκειται απλά για κάποιον εκδικητικό τύπο ανθρώπου που δεν διαχειρίζεται την απόρριψη για παράδειγμα.

 

Η λογική πάει περίπατο σε αυτές τις περιπτώσεις καθώς και ό,τι όμορφο υπήρξε δεν φαίνεται ικανό να εμποδίσει τον πόλεμο ή τη δραματική χροιά που πήρε ένας τέτοιος χωρισμός.Ίσως μπορούν τρίτοι να συμβάλλουν να κατευνάσουν τα πνεύματα κάπως μα ίσως τα χειροτερέψουν καμιά φορά.Δεν μπορείς να προβλέψεις τίποτα.Απλά…ας έχουμε στο μυαλό μόνο ένα…πως..θα περάσει κι αυτό…κάποια στιγμή.