Είχα μία άποψη για τη ζωή. Μικρή, αλλά λειτουργική. Μη κάνεις αυτό που δε θες να σου κάνουν. Ξέχνα την παλιά και την καινή διαθήκη. Ούτε οφθαλμός αντί οφθαλμού, ούτε γύρνα το άλλο μάγουλο… είναι απλά τα πράγματα. Αν δε σε πειράζουν, μη τους πειράζεις. Να τους φέρεσαι όπως θα ήθελες να σου φερθούν. Οι φίλοι είναι πάνω απ’ όλα και ότι και να σου συμβεί, δε θα σε αφήσουν, θα σου συμπαρασταθούν. Ωραία μέχρι εδώ; Υπέροχα. Τώρα σβήστε τα όλα και κρατήστε μόνο την αρχή…
Έχω μια άποψη για τη ζωή. Μικρή, αλλά σωτήρια. Ότι σε πλήγωσε, διέγραψέ το και πήγαινε παρακάτω. Μη περιμένεις να σου σταθεί κανείς, στηρίξου στα πόδια σου και προχώρα. Στάσου εκεί, χωρίς δεκανίκια. Αγέρωχος και άτρωτος, σαν περήφανο δέντρο που έχει καταφέρει να ριζώσει σε μια άγονη γη. Αυτό μόνο να κάνεις. Ούτε φίλους μη περιμένεις να σε νιώσουν, ούτε κανέναν γιατί θα μείνεις μια ζωή στο «περίμενε».

Βαρεθήκαμε πια τους φίλους με ημερομηνία λήξης, που όταν δε τους συμφέρει την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Ξέρεις… αυτούς που τους στέκεσαι γιατί νομίζεις ότι θα έκαναν το ίδιο και για σένα; Ναι, αυτούς… Αυτούς, που τους βοηθάς να σηκωθούν και μόλις πατήσουν στα πόδια τους γίνονται καπνός και τους βλέπεις μόνο σε φωτογραφία. Αυτούς, που σου τηλεφωνούν και δείχνουν ενδιαφέρον μόνο όταν θέλουν κάτι από σένα, αδιαφορώντας για το πώς είσαι, αν έχεις κι εσύ ο ίδιος προβλήματα… Αλλά η ειρωνεία είναι ότι εσύ δεν το βλέπεις γιατί κρύβονται πίσω απ’ τα το παραβάν της φιλίας και μόλις έρθει η στιγμή, αφήνουν τη μάσκα τους να πέσει και υποκλίνονται.

Ε, αυτούς, χειροκρότησέ τους, μια που κατάφεραν να σε ξεγελάσουν με την ερμηνεία τους, δώσε κι ένα Όσκαρ και δείξ’ τους την έξοδο. Πέταξέ τους έξω από τη ζωή σου, μιας και δεν ήταν ποτέ πραγματικά σε αυτή. Δεν αξίζει να σπαταλά κανείς το χρόνο του σε ανθρώπους που δεν τον αξίζουν… Να μια πραγματική συμβουλή: Μην αφήνεις άτομα να πιάνουν απλά χώρο στη ζωή σου αν δεν αξίζουν να βρίσκονται εκεί. Κάνε το… γιατί θα έρθει και η στιγμή που θα κουραστείς να έχεις ανθρώπους που θα σε παίρνουν τηλέφωνο μόνο όταν σε χρειάζονται εκείνοι και θα ξεχνούν ότι υπάρχεις μόλις πάρουν αυτό που θέλουν. Θα κουραστείς να έχεις ανθρώπους δίπλα σου που απλά θα σε κάνουν να νιώθεις περισσότερη μοναξιά.

Θα έρθει αυτή η έρμη η στιγμή και τότε θα σε ψάχνουν όλοι τους! Πού να πήγε άραγε εκείνο το κορόιδο που κάποτε το είχαμε για να νιώθουμε κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι τη φιλία του; Είναι σκληρή η αλήθεια, το ξέρω. Δεν είναι όμορφο να έχεις σταθεί και να έχεις προσφέρει τη βοήθειά σου σε κάποιον που δεν το άξιζε. Δε θα είναι λίγοι αυτοί, δυστυχώς. Αλλά εσύ επιλέγεις στην τελική ποιόν θα αφήσεις να μπει στην καρδιά σου… Τώρα ξέρεις, έχεις πάθει κι έχεις μάθει. Δε θ’ αφήνεις να σ’ εκμεταλλεύονται αυτοί οι δήθεν φίλοι, ούτε να σε πληγώνουν. Σήκωσε τ’ ανάστημά σου και στείλε τους μεγαλοπρεπώς όλους στο διάολο. Ασχολήσου με τα άτομα που πραγματικά σε αγαπάνε και θέλουν το καλό σου, γιατί υπάρχουν και πολλοί τέτοιοι. Αν περάσεις τη σαπίλα, αν αφήσεις χώρο στη ζωή σου, θα τους δεις…

Αυτοί θα χαίρονται με τη χαρά σου και θα σου φτιάχνουν το κέφι στις λύπες σου. Θα σου στέκονται ακόμα και αν διαφωνούν με τη στάση σου. Θα σου λένε πότε είσαι λάθος και θα το παραδέχονται όταν είσαι σωστός. Βρες τους και κράτα τους… Τους άλλους ασ’ τους. Μπορεί να αλλάξουν στάση μια μέρα αλλά μπορεί και όχι. Αυτό δεν εξαρτάται από εσένα, δεν έκανες εσύ κάτι λάθος… Απλά έκανες κάτι σωστό για κάποιον που ήταν λάθος.

Μεγάλωσα στη βασίλισσα του κάμπου και ζω στη Θεσσαλονίκη.Γράφω για ψυχοθεραπεία.Τα ταξίδια με γεμίζουν, αγαπώ τον καλό καφέ και τους ανθρώπους με άποψη!