Ως δασολόγος δεν θα μπορούσα να μη γράψω για την Παγκόσμια Ημέρα Γης. Αν όχι εγώ, ποιος άλλος άλλωστε. Είναι μία Ημέρα που ίσως να πρέπει όλοι εμείς, που επιβαρύνουμε την Γη καθημερινά, να νοιαστούμε λίγο παραπάνω Γι’αυτή. 
Μαθαίνουμε, λοιπόν, πως η Διεθνής Ημέρα αυτή, καθιερώθηκε το 1970. Ήταν μια πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του Σαν Φρανσίσκο, για να εορταστεί το θαύμα της ζωής στον πλανήτη Γη. (Ήταν μια σκέψη του ακτιβιστή Τζον ΜακΚόνελλ.)

Η Ημέρα αυτή επιβάλλει την ευαισθητοποίηση όλων σε περιβαλλοντικά θέματα, εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες παγκοσμίως και έχει ως σκοπό την κινητοποίηση των πολιτών για ένα καθαρό και υγιή πλανήτη. Πρόβλημα ύψιστης βαρύτητας λαμβάνει χώρα η υπερθέρμανση του πλανήτη με όλες τις καταστροφικές συνέπειες για τη Γη (δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό αλλά μόνο για άμεσες και στοχευμένες δράσεις).

Είναι προφανές ότι, με την πάροδο των χρόνων, θα ερχόμαστε όλο και περισσότερο αντιμέτωποι με φαινόμενα όπως η τρύπα του όζοντος στην ατμόσφαιρα και, φυσικά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Γι’ αυτό το λόγο είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε στη δράση και να οδηγηθούμε στην επίγνωση για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις αισιοδοξίας.λειψυδρία, η ερημοποίηση, η ρύπανση του περιβάλλοντος, η καταστροφή των δασών και των υδροβιότοπων, η διαταραχή της οικολογικής ισορροπίας, η μείωση των ποσοστών. 
 Το υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ανάπτυξη του τόπου μας. Το περιβάλλον αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα για την ανάπτυξη κάθε τόπου, μιας και οι φυσικοί και ενεργειακοί πόροι του, αποτελούν το εχέγγυο για την ανάπτυξή του.
H Παγκόσμια Ημέρα Γης, ευχής έργο είναι να αποτελέσει αφορμή για στοχασμό και προβληματισμό, ώστε όλοι να αναλογιστούμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Να αποτελέσει αφορμή για δυναμικότερη κινητοποίηση, για την διάσωση του πλανήτη μας, της Γης.