Αν πράγματι η διάθεση, η συμπεριφορά, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας είναι κομμάτια εξαρτώμενα απ’τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου μας, τότε πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε κάθε φορά ότι η εκάστοτε συνθήκη δεν είναι τίποτα άλλο από μια υποκειμενικά κατασκευασμένη πραγματικότητα; Πώς καταλαβαίνουμε ότι αυτό που βιώνουμε αντίκειται στο φίλτρο που χρησιμοποιεί ο φακός της αντικειμενικής κάμερας;

Θα μπορούσαν να σταθούν ικανοί δείκτες οι δεκάδες αναφορές στη λέξη «φόβος», οι καταμετρήσεις των ολοένα αυξανόμενων χορηγήσεων και καταναλώσεων φαρμακευτικών σκευασμάτων και αυτή η ανελέητη αγωνία για επιβίωση και επίδειξη και κατοχή και ανωτερότητα.Ο προγραμματισμός απέτυχε να θέσει σε λειτουργία ομοιοστατικούς μηχανισμούς και κάνοντας απολογισμό βρίσκει το 1/4 του πληθυσμού με κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας και την αυτοκτονία δεύτερη αιτία θανάτου στις μετεφηβικές και νεαρές ηλικίες.

Αυτό που πήγε ‘τόσο στραβά’ ξεκινά απ’το αίνιγμα της ανεξήγητης ικανότητας για επίγνωση και καταλήγει στο αντικείμενο αυτής που εναλλάσσει τις μάσκες των ατελείωτων απαιτήσεων, του πολέμου, του ξεριζωμού και της υφής ενός κόσμου, ο οποίος στον κόσμο του Freud θα αναγνώριζε ψυχές-μηχανές που χάνουν σε θεούς αλλά σαρώνουν στους δαίμονες. Παρόλ’ αυτά το στίγμα παραμένει, χωρίς να υπάρχει χώρος για ενόχους, ικανό να διαλύσει την προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης  και αναγέννησης, ανακυκλώνοντας το ρατσισμό και τις διακρίσεις, τους φόβους για τον φόβο και σκηνοθετώντας εν γένει την πρόβα θανάτου μιας κοινωνίας με χίλιους λόγους να ζήσει.

Έναν απ’αυτούς υπηρετεί και το σημερινό θέμα της ημέρας, «Πρώτες Βοήθειες Ψυχικής Υγείας για Όλους», στα πλαίσια των οποίων γίνονται προσπάθειες κάλυψης των ψυχοκοινωνικών αναγκών από μέλη της κοινότητας, στα σχολεία, σε κέντρα υγείας, στην αστυνομία και σε ΜΚΟ. Μια αφετηρία για την αναστήλωση των δομών και την προαγωγή παρεμβάσεων προληπτικού και κατασταλτικού χαρακτήρα, προκειμένου να περιοριστούν τα αίτια, να καταστούν διαχειρίσιμες οι κρίσεις και να αποκατασταθούν οι προσωπικές και κοινωνικές ισορροπίες.

Προτάσσεται ευθύνη όλων η εξοικείωση με τα ψυχικά δρώμενα, η βιωματική δράση-αντίδραση, για την καλύτερη κατανόηση του εαυτού και του περιβάλλοντος που πρέπει να συντηρεί, για να  υπάρχει και να αναδιοργανώνεται.

Άλλωστε αυτή η μέρα είναι μια υπενθύμιση στο λαβύρινθο των ατέρμονων σκέψεων και συγκεχυμένων συναισθημάτων, αν κάπου αναγνωρίσουν αποστολές απ’τα περιβόητα βιολογικά καρτ-ποστάλ(προδιαθέσεις) να μήν ξεχάσουν να τα γεμίσουν με εμπειρίες από συζητήσεις με θεούς και απολαύσεις από κεράσματα νέκταρ.

Μην ξεχάσεις Υ.Γ: «Η ζωή μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο προς τα πίσω, αλλά πρέπει να βιωθεί μόνο προς τα μπρος.», Soren Kierkegaard.

psyxiki-ygeia