Είπαμε πολλές φορές πως ο χωρισμός είναι δύσκολη και δυσάρεστη κατάσταση αλλά μέσα στης ζωής τα όλα και αυτό. Ωστόσο πέρα από τη διαφορετικότητα ή τη μοναδικότητα κάθε περίπτωσης κι ακόμη πιο πέρα από το χαρακτήρα του καθενός μας, υπάρχουν και κάποιες γενικευμένες αντιδράσεις αναλογικά με το φύλο στο πως το βιώνει τον χωρισμό το καθένα.

Ας ξεκινήσουμε με τους άντρες λοιπόν. Εδώ ένα είναι σίγουρο: πως αλλιώς έχει η κατάσταση και αλλιώς δείχνει εκτός από εξαιρέσεις ελάχιστες βέβαια.Τι εννοούμε; Πολύ απλά ότι αυτό που αφήνει να φανεί ένας άντρας όταν χωρίζει είναι ότι δεν του κόστισε και πολύ, δεν θα τον δεις στα πατώματα με ακραίες συμπεριφορές και μη σου πω ότι θα δεις να χαίρεται ή να μοιάζει και ανακουφισμένος. Θα είναι ή μάλλον θα δείχνει ότι είναι cool, ότι πάει παρακάτω δίχως πρόβλημα και ότι τέλος πάντων δεν θα τα βάψει και μαύρα. Θα αρχίσει να βγαίνει αμέσως με φίλους και να περνά καλά,να φλερτάρει και ενδεχομένως να πάει και με άλλη πολύ άμεσα. Κι όλα αυτά θα φροντίσει να τα μάθεις εντελώς τυχαία. Θα έχει το στυλ του άνετου ειδικά στους φίλους και γνωστούς και θα σε αγνοεί σαν να μην υπήρχες όσο πιο επιδεικτικά μάλιστα μπορεί.

Θα απολαμβάνει την ξεγνοιασιά και τη μοναξιά του και θα κάνει όσα δήθεν είχε σταματήσει να κάνει εξαιτίας σου.Θα φροντίζει την εμφάνισή του και θα φροντίσει πιο πολύ να τονώσει την αυτοπεποίθησή του με όποιο τρόπο.Όλα αυτά βέβαια είναι εικονικά και έχουν στόχο να πονέσουν εσένα αλλά και να πείσουν τον ίδιο πως είναι καλά.Κι όλα αυτά, όσο περνούν οι μέρες εξανεμίζονται και έρχεται η συνειδητοποίηση. Και αρχίζει να νιώθει άσχημα και να πονάει τότε. Να καταλαβαίνει πόσο ανούσια είναι αυτά που κάνει κι ότι είναι φυσιολογικό και καθόλου δεν τον μειώνει να στενοχωριέται και να υποφέρει για μια απώλεια. Θα αρχίσουν να του λείπουν εσύ,όσα του έδινες και είχε δεδομένα.Ακόμη και σαν συνήθεια για όλα θα υποφέρει αφού ξεβολεύτηκε και βγήκε από το πρόγραμμα. Κι εκεί ή θα αρχίσει να σε κυνηγάει ξανά ή θα αποδεχτεί πως θα περάσει κι αυτός μια περίοδο πένθους.

Οι γυναίκες τώρα λειτουργούν ακριβώς αντίστροφα από τα παραπάνω. Με το που χωρίζουν γίνονται ένα με το πάτωμα, έχουν αντιδράσεις και ξεσπάσματα ακραία, κλάματα και υστερίες σχεδόν πανικό και εννοείται όλα αυτά τα τραβούν οι φίλες τους μαζί τους, με τις οποίες περνούν και ώρες αναλύοντας τα πάντα. Σε μια γυναίκα εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο πόνος και πένθος για μια απώλεια τεραστίων διαστάσεων. Αναπάντητα, παράπονα και φρίκη στη συνειδητοποίηση ότι αυτή δεν αντέχει και δεν έχει διάθεση για τίποτα ενώ ο άλλος είναι οκ. Τα βλέπει όλα άσχημα και θαρρεί δεν θα συνέλθει, δεν θα το ξεπεράσει και δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις υπόλοιπες πτυχές της ζωής της. Κάπως έτσι περνούν οι μέρες και δίχως να το καταλάβει κάθε μέρα είναι και καλύτερα λίγο αφού το εκτονώνει όλο αυτό και δεν το θάβει παριστάνοντας την αλώβητη. Σιγά σιγά στέκεται στα πόδια της καλύτερα ακόμη κι αν δεν το συνειδητοποιεί. Ακριβώς δηλαδή όσα συμβαίνουν και στον άντρα αλλά με τη σωστή και λογική σειρά. Ναι πονάει και θα πονάει μα συμφιλιώνεται με αυτό και επιστρέφει με υγιή τρόπο και ρυθμό ακόμη και στην καθημερινότητά της.Αρχίζει να επεξεργάζεται τη σκέψη του ότι θα υπάρξει δίχως αυτόν τον άνθρωπο πια ή ακόμη κι αν τα ξαναβρεί μαζί του δεν θα τρέξει πίσω του.


Αυτά δεν αποτελούν κανόνες όπως είναι κατανοητό αλλά σε γενικές γραμμές θυμίζουν πολλά από τον τρόπο που το κάθε φύλο αντιμετωπίζει και βιώνει έναν χωρισμό. Απόδειξη για ακόμη μια φορά του πόσο διαφορετικοί είμαστε άντρες και γυναίκες,χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι κακό. Μάλλον φυσικό κι επόμενο θα το λέγαμε.