Άντρες και γυναίκες, τα δυο φύλα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους.ωΠλασμένοι τελείως από άλλα υλικά, έχουν τη δική τους ψυχοσύνθεση και τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης. Ρυθμίζουν τις αποφάσεις τους κρίνοντας με τα δικά τους μέτρα και σταθμά και βλέπουν τη ζωή και το αντίθετο φύλο με άλλα μάτια. Δυο όντα που καλούνται να συνυπάρξουν με άξονα την κατανόηση,η οποία είναι δύσκολη εκ φύσεως αφού εκπέμπουν σε άλλα κύματα έχοντας άκρως άλλη ψυχοσύνθεση. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα που οι μεν δεν θα κατανοήσουν για τους δε και το αντίστροφο,όσο φιλότιμες προσπάθειες κι αν καταβάλλουν, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει η καλή θέληση γι’αυτό.


Γυναίκα: Tο αδύνατο φύλο και το περίπλοκο ον για τα μάτια ενός άντρα. Το ον που η διάθεσή του αλλάζει σε χρόνους που αδυνατεί να παρακολουθήσει και η οποία κατά την άποψή του εξαρτάται τις περισσότερες φορές από ανούσια πράγματα. Το πλάσμα που σκέφτεται περίπλοκα για όλα και τα αναλύει θέλοντας να έχει όλα τα δεδομένα υπαρκτά και μη κατά την αντρική άποψη και σπαταλά χρόνο, σκέψη και ό,τι άλλο για αυτό το σκοπό χωρίς λόγο. Το πλάσμα που δεν ευχαριστιέται εύκολα και έχει συνέχεια απαιτήσεις ή παράπονα, θα έλεγε ένα «γνήσιο αρσενικό». Το ον αυτό που γίνεται έρμαιο των ορμονών του. Κάτι ασύλληπτο για ένα αντρικό μυαλό. Αυτή η ύπαρξη που χρειάζεται επιβεβαίωση συνέχεια και μεγαλύτερες εκδηλώσεις είτε θαυμασμού μα κυρίως αγάπης, φαντάζει για τα αρσενικά τουλάχιστον υπερβολική. Ένας άντρας δεν θα καταλάβει ποτέ γιατί ενοχλούνται οι γυναίκες από μικροπράγματα επίσης που κάνουν ή λένε οι ίδιοι. Δε θα καταλάβει ποτέ ότι οι φίλες για μια γυναίκα δεν είναι απλά παρέα να πιουν ένα καφέ ή να παρακολουθήσουν μια σειρά στην τηλεόραση αλλά εκτελούν χρέη ψυχολόγου. Πως θα μπορούσε να χωνέψει επιπρόσθετα ένας άντρας το γεγονός ότι αλλάζουμε δίχως να το θέλουμε όταν γινόμαστε μητέρες για παράδειγμα. Πως θα μπορούσε να νιώσει όπως νιώθει μια γυναίκα όταν έχει να ανταγωνιστεί την μητέρα του που δεν λένε να κόψουν τον ομφάλιο λώρο; Ακόμη και το γεγονός ότι χρειάζεται άλλους ρυθμούς και χρόνους ή περισσότερα στο σεξ αποτελεί γρίφο για αυτόν. Εννοείται πως του είναι αδιανόητο το ότι θεωρεί η γυναίκα πως πρέπει να έχει κι αυτή αρκετές εμπειρίες στον ερωτικό τομέα. Ποτέ ακόμη δεν θα καταλάβει πως η ρουτίνα και το βόλεμα είναι ο αργός μας θάνατος. Και ο κατάλογος δεν τελειώνει μα αυτά μάλλον είναι τα πιο σημαντικά.


Άντρας:Το ον που θεωρούμε κατώτερο πνευματικά κι ας το παραδεχτούμε, το ον που θεωρούμε ότι λειτουργεί με ζωώδη ένστικτα παραμερίζοντας την ανθρώπινη φύση του, το ον που ξέρουμε ότι δεν θα μεγαλώσει και δε θα ωριμάσει ποτέ. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την απλότητα στη σκέψη του και στον τρόπο που διαχειρίζεται κάθε έκφανση της ζωής του. Πως να κατανοήσουμε ότι το να πάει με άλλες γυναίκες δε σημαίνει τίποτα σπουδαίο κατά την άποψή του ή ότι δεν αγαπάει εμάς αλλά μόνο υπακούει στη φύση του. Πως να καταλάβουμε ακόμη και το ότι βλέποντας το αγαπημένο του σπορ ή κάνοντας κάποιο χόμπι που στα μάτια μας θεωρεί ανόητο, αυτός γίνεται ευτυχισμένος. Μάλλον επίσης δεν θα κατανοήσουμε ποτέ το ότι με ένα καλομαγειρεμένο φαγητό φτάνεις στην καρδιά του. Σίγουρα θεωρούμε επίσης υπερβολικό το άγχος του και το κυνήγι της καταξίωσης επαγγελματικά με την έννοια πως είναι λογικό αλλά όχι το παν ή τουλάχιστον όχι λόγος να αισθάνεται αποτυχημένος ή ευνουχισμένος. Μα είναι λογικό να δίνει τόση σημασία στα αυτοκίνητα; Δεν το αποδέχεται ο νους μας. Είναι δυνατό να ανταγωνίζεται τους φίλους του για αυτό ή ακόμη και για γυναίκες φρονώντας πως τον κάνει πιο πολύ άντρα το να έχει πάει με τη μισή υφήλιο; Και πως να δεχτείς ότι ότι κι αν λέει κατά βάθος θέλει να αισθάνεται αφέντης; Να καταλάβουμε τι; Ότι μόλις τον στριμώξεις με επιχειρήματα για οτιδήποτε θα εφεύρει χίλιες δυο δικαιολογίες λες και είναι παιδί; Ή μήπως ότι παρεξηγείται τόσο εύκολα και θυμώνει όσο ένα παιδί,θέλοντας πάντα να του κάνεις τα χατίρια; Άλλος ένας κατάλογος που τελειωμό δεν έχει μα εξίσου τα βασικά προφανώς τέθηκαν.


Ας μην κατανοήσουμε ποτέ το ένα φύλο το άλλο, φυσιολογικό είναι. Αρκεί ο σεβασμός για να κάνει όλη τη δουλειά.