‘Aν η Δευτέρα ήταν πρόσωπο, τι θα ήταν;

Η Δευτέρα σαν ημέρα είναι σήμα κατατεθέν για το ξεκίνημα πολλών νέων πραγμάτων. Για άλλους είναι η αρχή μιας δίαιτας η διατροφής, για άλλους η παρακολούθηση νέων μαθημάτων στη σχολή, για άλλους το ξεκίνημα ενός νέου χόμπι η αθλήματος κτλ.

Για τον καθένα, η κάθε ημέρα είναι κάτι ξεχωριστό άλλα μιλώντας ειδικότερα για την Δευτέρα, λόγω το ότι την έχουμε στο μυαλό μας ως αρχή της εβδομάδας, της προσδίδουμε μεγαλύτερη βαρύτητα για κάποια πράγματα που θέλουμε να υλοποιήσουμε. Μπορεί να είναι μια ακόμη ημέρα με ατημέλητα μαλλιά, τσίμπλες στα μάτια και με μια επιθυμία για λίγες ακόμα ώρες ύπνου, μπορεί και όχι.

Για μερικούς από εμάς θα είναι ένα ακόμα  ξεκίνημα μιας βαρετής εβδομάδας στο σχολείο η στο πανεπιστήμιο, ακόμα και στη δουλειά. Το πρόσωπο της ημέρας, κατά την γνώμη μου, κρίνεται κυρίως από τη διάθεση μας, όταν ξυπνήσουμε και με τη »ματιά’’ θα αντικρύσουμε εμείς τον ήλιο.

Καλά, δε σου είπα να πεταχτείς και από το κρεβάτι χοροπηδώντας (ξέρω ότι δε θα το έκανες έτσι και αλλιώς) αλλά μην πάρεις αμέσως την ημέρα από τα »μούτρα’’.

Δώσε της μια ευκαιρία. Ξύπνα (με το ζόρι οι περισσότεροι),φόρεσε το πιο λαμπρό σου χαμόγελο και άδραξε την ημέρα. Προσπάθησε να κερδίσεις πράγματα, να κάνεις ένα ακόμα βήμα προς την επίτευξη των στόχων σου (έστω και μικρό),να κάνεις μια νέα γνωριμία, να ομορφύνεις το παρόν σου.

Συνήθως, οι Δευτέρες σαν ημέρες δεν είναι και οι καλύτερες λόγω της ξεκούρασης και της χαλάρωσης, που έχουν προηγηθεί την Κυριακή. Ποιος δε θα ήθελε να κάθεται και τη Δευτέρα ,και τη Τρίτη και τη Τετάρτη και πάει λέγοντας Όμως, δυστυχώς η ευτυχώς η ζωή δεν είναι έτσι ονειρικά πλασμένη και ο καθένας μας έχει τις υποχρεώσεις του.

Έχει ένα λόγο που πρέπει να σηκωθεί από το κρεβατάκι του το αναπαυτικό με το ωραίο πουπουλένιο πάπλωμα, που όταν κρυώνει και λίγο, είναι το ιδανικό για να κουκουλωθείς και απλά να αράξεις εκεί μέσα με τις ώρες.

Για εμένα προσωπικά η Δευτέρα, αν είχε πρόσωπο, αρχικά θα ήταν μια κακισμένη κυρία, η οποία θα με παρότρυνε με μύριους τρόπους να απομακρυνθώ από το ονειρικό μου κρεβάτι και να πάω στη σχολή μου, γιατί πρέπει να κοιτάξω το μέλλον μου και να μην κοιμάμαι κάθε πρωί μέχρι τις 12.

Μόλις ξυπνούσα και ετοιμαζόμουν, το κατσουφιασμένο και τσατισμένο ύφος μου λόγω της επιθυμίας μου για ακόμα λίγες ώρες ύπνου, θα άλλαζε και τη θέση του θα έπαιρνε το χαμόγελο μου πάνω στο φωτισμένο, από τον ήλιο, πρόσωπο μου .

Τότε, η Δευτέρα, από την κακισμένη κυρία που με ξύπνησε, θα μεταμορφωνόταν σε ένα άγνωστο άτομο, που η ζωή, θα με έβαζε να το ανακαλύψω, να βρω τι μου επιφυλάσσει, τι πράγματα  θα κερδίσω από αυτό καθώς περνάνε οι ώρες. Μελαγχολική, χαρούμενη, κατσούφα, χαμογελαστή, άσχημη, όμορφη, δε παύει η Δευτέρα να είναι η ημέρα κατατεθέν για ένα καινούριο ξεκίνημα.

Όπως άλλωστε λέμε πάντα, από Δευτέρα θα αρχίσω δίαιτα ή να πηγαίνω για τρέξιμο ή θα ξεκινήσω να διαβάζω η θα αρχίσω να παρακολουθώ αυτή τη σειρά και άλλα πολλά .

Όλα από Δευτέρα λοιπόν ή καλύτερα από αυτή τη στιγμή;